Θάλασσα του πρωινού, Γ. Α. Χριστοδούλου



Σαν την θάλασσα του πρωινού
έτσι είναι η ψυχή μου.

Ανήσυχη, αφχαρίστητη, απροσάρμοστη πάντα.
Όταν μια συνήθεια καταντά βολική, τη συντρίβει.

Τα κύματα της αλμυρής θάλασσας
χτυπούν μετά μανίας τα βράχια.

Θέλει να πεις ότι ποθούν να σπάσουν τα βράχια.
Κάμε Θε μου να σπάσουν τα δεσμά της ψυχής μου!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το τελευταίο σημείωμα, Γιώργος Χριστοδούλου

Τα αγαπημένα μου αποσπάσματα από τον Νίκο Καζαντζάκη

Ανατροπή, Γιώργος Χριστοδούλου